DE BEURSSCHAAMTE VOORBIJ

DE BEURSSCHAAMTE VOORBIJ

Opgroeien, het is niet altijd even makkelijk. Maar we kunnen ons niet langer verschuilen. De puisten en oncontroleerbare haargroei zijn grotendeels verdwenen. Wars doen om het wars doen? Hou op joh. Pak je verantwoordelijkheid. Weg met die egoïstische, negatieve shit. Raap die stijve sokken op en gooi ze in de was. De tijd dat we alles gewoon konden laten slingeren is over. Ruim je eigen rommel op. Er is niemand anders die het nog voor ons doet. We gaan nog niet op kamers, maar alles aan ‘moeder’ overlaten is onhaalbaar en bovendien genant.…continue reading →
ZO IN M’N SAS MET OBESITAS

ZO IN M’N SAS MET OBESITAS

Ik heb een behoorlijk positief zelfbeeld. Ik zie mezelf staan en ook wel zitten. Mannen om me heen noemen het regelmatig arrogant, de meeste vrouwen in m’n leven vinden het vooral verwonderlijk of in het gunstigste geval benijdenswaardig. Mijn vriendin, Ellen, grinnikt regelmatig als ik weer eens trots langs haar heen paradeer. Zelf vind ik het vooral prettig. Ik weet, wie ik ben, wat ik kan en ja, ook wat ik niet kan. Althans, daarvan ben ik op de meeste momenten overtuigd. En dat geeft rust. Ik geef mijn leven dan ook zonder…continue reading →
ZIJN JULLIE NIET IETS VERGETEN?

ZIJN JULLIE NIET IETS VERGETEN?

Nog nooit was het horeca landschap zo divers. Elk jaar komen er nieuwe smaken bij. De ene trend volgt de andere in hoog tempo op en nieuwe concepten schieten als champignons uit de grond. En als consument loop je al snel achter de feiten aan. Zo moet ik nog steeds bij de food rescuers van Instock eten, wil ik shared food nog uitproberen – we delen toch al zoveel – en lees ik mooie berichten over all-you-can-eat-concepten in het hogere segment. Een ding is zeker: de pure beleving wordt steeds diverser. Niemand zit…continue reading →
JE MERKT HET VERSCHIL

JE MERKT HET VERSCHIL

Zonder bewuste aansturing verdwijnt mijn hand in de zak M&M’s naast me op de bank. Die gele natuurlijk, met pinda’s, die zijn het lekkerst. Mijn handpalm en vingertoppen plakken, m’n tanden knarsen en ik slik op de automatische piloot. Het weeë, draaierige gevoel in mijn maag negeer ik. Op mijn schermpje passeren verticaal de foto’s en video’s in kleine vierkantjes. Soms klik ik ergens op. Vaak omdat het eerste beeld vragen oproept of iets belooft waar ik van houd. Meestal word ik teleurgesteld, heel af en toe levert het een glimlach op. je…continue reading →
GA TOCH WEG!

GA TOCH WEG!

Autorijden, ik houd ervan. Zo’n 50.000 kilometers per jaar haal ik wel en ik geniet van bijna elk moment. Let wel, het rijden zelf vind ik prachtig. De files tellen niet mee en de auto als vehikel interesseert me vrij weinig. Dat blik op wielen betekent simpelweg vrijheid. Ik kies. Links of rechts, snel of langzaam. Eigen muziekje en zonnebril op, ik waan me alleen op de wereld. En nee, dat betekent niet automatisch dat ik schijt heb aan andere weggebruikers. Live and let live. Nou ja. Sommige bestuurders zouden natuurlijk helemaal niet…continue reading →
10 jaar Ygenzinnig | Spring maar achterop bij mij 

10 jaar Ygenzinnig | Spring maar achterop bij mij 

Spring maar achterop bij mij ..... . Daar zat ik dan. Op een gammele damesfiets door Haarlem, met m’n kont op een gescheurd zadel en een map met businessplan onder m’n arm. Het regende pijpestelen en het water gutste als een kronkelend riviertje langs de kraag van mijn jack naar binnen. De trappers bewogen zwaar en de ketting maakte geluiden die meer weg hadden van een tweederangs horrorfilm, dan van een gezond Hollands tafereel. M’n spijkerbroek plakte aan mijn bovenbenen en de map begon de eerste tekenen van doorlekken te vertonen. Ik had…continue reading →
Aan de nieuwe bewoners

Aan de nieuwe bewoners

Aan de nieuwe bewoners van de Van der Hulststraat 7 Welkom en gefeliciteerd met jullie nieuwe woning! Wat is het nu nog kaal en onwennig en wat zullen jullie zin hebben om dit jullie thuis te maken. Zoals wij dat hadden toen we 15 jaar geleden voor het eerst binnenliepen. Ons eerste huis, na samenwonen op kamers in Amsterdam. Toen dachten we de zolder en de schuur nooit vol te krijgen, maar dat bleek geen probleem. Deze week kwamen al die spullen die we in die jaren verzamelden voorbij, inclusief een stapel herinneringen…continue reading →
Overpeinzingen vanuit een vaderhart

Overpeinzingen vanuit een vaderhart

Tweeduizendvijftien, ik had plannen genoeg. Goede voornemens waren het misschien niet direct, eerder vage dromen. Ideeën over hoe het zou kunnen gaan. Ik heb duizenden mogelijkheden in mijn hoofd gehad, maar dit scenario had ik niet bedacht. Ik ben dit jaar m'n werk kwijtgeraakt en heb mijn kind niet meer gezien. Mijn vrouw en ik mailen af en toe, als het kan. Mijn familie en ik spreken elkaar nauwelijks. Ja, ik ben bij vrienden, vrienden die dichter bij me zijn komen te staan. Mannen die ik het afgelopen jaar heb moeten troosten, zoals ze…continue reading →
Mailing drukkerij

Mailing drukkerij

Een gedicht met kerst All-In Printing bezorgde kerstcadeaus aan haar vast opdrachtgevers en wilde hierbij een aansprekende mailing meegeven. Ygenzinnig schreef een gedicht op maat met een persoonlijke boodschap. Ook dit jaar voelden we de druk, bij elke opdracht, stuk voor stuk, bij het ontwerpen en het kopiëren, om optimaal te blijven pres(en)teren. Zaken doen in Haarlem en omstreken. Gaat om samenwerken, dat is gebleken. We willen je dan ook bedanken voor je vertrouwen. Voor het verzinnen en het samen bouwen. Voor je keuze voor pure kwaliteit. Voor je persoonlijke aandacht en je…continue reading →
  • 1
  • 2